قاعدهی برداشت رقابتی
در مخزنِ بههمپیوسته، تأخیرِ توسعه یعنی مهاجرت نفت و گاز به سمت چاههای فعالِ آنسوی مرز. در پایدار غرب، برداشت همسایه تا ۳۳ برابر سریعتر گزارش شده است؛ پاسخ، تولید زودهنگام با مجتمعهای چاهمحور است.
◆ پیکرهی جغرافیایی طرح
پیکرهی جغرافیایی ثروت ملی
پنج لایهی راهبردی طرح، روی نقشهی رسمی میادین نفت و گاز ایران پیادهسازی شده است. لایهها را فیلتر کنید، با بزرگنمایی جزئیات نقشهی مرجع را ببینید و روی هر نشانگر بزنید.
نقشهی پایه: نقشهی رسمی میادین نفت و گاز ایران (EMO) · نقشهی مرجع بهصورت کامل و دستنخورده نمایش داده میشود؛ همهی لایههای طرح صرفاً روکش تعاملیاند.
صیانت از ثروت مشترک
میادین مشترک؛ مسابقهای که توقف ندارد
مخزن مشترک منتظر هیچکس نمیماند: هر بشکه و هر مترمکعبی که ما برداشت نکنیم، از همان مخزن توسط همسایه برداشت میشود. صیانت در میادین مشترک یعنی برداشتِ بههنگام، مدیریت فشار مخزن و توسعهی بیوقفه.
چهار پهنهی مشترک
غرب: آزادگان، یادآوران، آذر، دهلران، نفتشهر و پایدار غرب با عراق · جنوب: پارس جنوبی با قطر · خلیج فارس: آرش، اسفندیار و فروزان با کویت و عربستان · شمالشرق: گنبدلی با ترکمنستان.
پیوند با پروژهی ۳: تولید در نقطهی صفر
مجتمعهای چاهمحور (نشانگرهای سبز) دقیقاً کنار میادین مشترک مستقر میشوند: برداشت صیانتی، فرآورش در محل و عرضهی فرآورده به بازار استان — بدون خط لولهی طولانی و آسیبپذیر.
پایش تراز برداشت با سامانه
سامانهی شفافسازی، تراز برداشت دو سوی مرز و فشار مخازن مشترک را به شاخص مدیریتی تبدیل میکند تا اولویت سرمایهگذاری همیشه دادهمحور بماند.
۱۴۵میدان هیدروکربنی فعال
۲۹۷مخزن نفت و گاز
۲۳میدان مرزی مشترک
هر نقطه، یک فرصت برای تابآوری
چهار مگاپروژهی طرح، این پهنهی جغرافیایی را از تمرکزِ آسیبپذیر به شبکهای تابآور و ثروتآفرین بدل میکنند.
مرور پروژههای استراتژیک